Oudjaar met familie Riemens

Sanne, Karsten en showmaster Chiel brengen een weekje door in Trondheim.

Helaas ligt er nauwelijks sneeuw in de stad dus voor winterpret moeten we iets verder rijden. Bijvoorbeeld rondom Bymarka (op de foto's stoppen we bij Trolla terwijl de Hurtigruta voorbij vaart):

...of naar het hoogste puntje van de Bymarka, Gråkallen. Onder het genot van thermoskoffie en oliebollen genieten we van het prachtige uitzicht.

Natuurlijk hebben we samen met familie Riemens plus wat vrienden 2007 op gepaste wijze afgesloten - met oliebollen en appelflappen (bedankt Sanne!), Abba's Happy new year op het balkon en vol overtuiging dat 2008 ook weer een schitterend jaar gaat worden.

Ha et riktig godt 2008 alle sammen!

Kerst in Nederland

De Kerstdagen hebben we in Nederland doorgebracht, waar het trouwens kouder was dan in Noorwegen. Het was weer een heftig rondje door het land langs familie en vrienden maar we hebben er van genoten. In chronologische volgorde; Edwin, Willem, Ben, Aldrin, Erik, Cor, Etienne, Mark, Ruud, Jan, Hetty, Bart, Sander, Wijbrand, Janny, Judith, Marije, Bjørn... leuk om jullie weer even gezien te hebben, al was het maar kort.

Helaas hebben we ook afscheid moeten nemen van een van de trouwste lezers van dit blog. Ik vond het leuk om te horen dat ze vond dat ik een prettige schrijfstijl had. Bedankt daarvoor! Auke, heel veel sterkte met het verlies van Martha.

Kerst en nieuwjaar 2007

Vanuit een ijzig Trondheim willen we alle familie, vrienden en bekenden een prettige kerst en een fantastisch 2008 toewensen. Geniet van het nieuwe jaar als nooit tevoren!

Twee jaar Noorwegen

Inmiddels wonen we al weer bijna twee jaar in Noorwegen. Zo op het eind van ons tweede jaar is het stof inmiddels weer een beetje neergedaald en hebben we eindelijk weer eens wat tijd om verder vooruit te kijken dan een maand. Ook genieten we, vooral nu de dagen zo kort zijn en de avonden zo lang, van al de mooie herinneringen die we hebben overgehouden aan twee jaar vol met ontdekkingen. Ik heb voor de grap de kaart van Noorwegen maar eens bestempeld met roze en groene bolletjes - de groene zijn werkreizen, de roze bolletjes hebben we samen bezocht. We hebben in ieder geval niet stil gezeten...

Doe het zelf 2

Isoleren kun je leren, dat weten we inmiddels. Na al het getimmer om het raamwerk aan te brengen voor de isolatie is de isolatie zelf gelukkig zo gepiept - de vindsperre (winddoek) vastnieten, een mega-oordop (daar lijken ze op in ieder geval) uitrollen en tussen de balken duwen en hatsiekiedee. Dat komt mooi uit nu de dagtemperatuur zo rond de 0 graden ligt. We beginnen al te merken dat de warmte iets minder snel wegglipt.

Inmiddels hebben we plafondplaten besteld zodat we binnenkort eindelijk een beetje kunnen zien hoe het eruit gaat zien als alles klaar is.

Jubileumfeest

Deze herfst zijn we 12 en een half jaar samen. Een uitstekende reden voor een feestje natuurlijk, vandaar dat we afgelopen zaterdag eerst tapas hebben gegeten met en aantal vrienden en daarna lekker ouderwets in de stad hebben rondgehangen. Beetje duistere foto's deze keer maar het is nogal lastig om er iets leuks van te maken met zo weinig licht...

Doe het zelf

Hier komt dan eindelijk een berichtje over onze zolder - ons winterprojekt dit jaar. Ons huis is gebouwd in 1935, en de zolder is sinds 1950 eigenlijk niet in gebruik geweest. Zo'n 'råloft' (ruwe zolder) ziet er ongeveer zo uit zoals hierboven - een oude golvende vloer, scheve schoorsteen en een houten dak waar de wind doorheen waait. Wel zonde natuurlijk om zo'n oppervlak niet te gebruiken, dus ons plan is om er een flinke slaapkamer van te maken, met uitzicht op Byåsen (de heuvel ten westen van de stad).

Goed... maar zover is het voorlopig nog niet, helaas. Eerst werken we ons door een enorme papierwinkel heen - zelfs een relatief kleine ingreep als het ombouwen van een zolder vereist een brandtechnisch rapport, aanleg van belangrijke dingen door deskundigen (elektriciteit bv), en verder natuurlijk gewoon een hoop getimmer en gezaag. Na een paar afgeketste deals met plaatselijke timmerlui (de nieuwe upper class) hebben we besloten om al het simpele werk gewoon lekker zelf te doen. Daarmee besparen we genoeg om van het voorjaar flink op vakantie te kunnen, en da's natuurlijk mooi mee genomen. Wel hebben we inmiddels een verontrustend lange telefoonlijst met loodgieters, elektriciëns, blikkenslagers, timmerlui, branddeskundigen, bouwconsultants, trappenbouwers etcera.

De afgelopen weken zijn we aan de slag gegaan, eerst met de isolatie. Daarvoor brengen we een onwezenlijk aantal balken en latjes aan, daartegenaan komt dan de glaswol en daarover heen afdekplaten (en ja, voor de techneuten - we hebben gedacht aan beluchting, wind- en vochtwering). In 1935 waren balken 18 cm dik, tegenwoordig 15 of 20. Dus... zagen we met onze nieuwe coole tafelcirkelzaag 5 meter lange balken 2 cm dunner. Maar eerst moeten ze natuurlijk vanuit de tuin via het balkon en het nauwe trapgat naar zolder. Inderdaad, een eitje. De lichtgekleurde balk hieronder is een van nieuwe die we net hebben aangebracht.

Tussen al die dikke balken moeten nog extra latjes getimmerd worden, zodat het geheel een geinig psychedelisch plaatje wordt:

We klussen rustig verder, en ooit zullen we rustig kunnen slapen op de plek waar we nu nog honderden schroeven en spijkers de muur in staan te rammen. Wordt vervolgd.

Londen

In Londen heeft Raballder (zo heet de volleyballclub) Scandinavië vertegenwoordigd op het jaarlijkse Live-tournament. Het was onze eerste internationale trip en we hebben zowaar twee wedstrijden gewonnen.

Daarnaast is het natuurlijk altijd leuk om in een echte Grote Stad rond te hangen - en vanwege het volleyballgebeuren eens een keer niet de stroom toeristen te volgen maar juist het dagelijkse leven in de woonwijken van de stad mee te maken. Voor Stefan was het een hernieuwde kennismaking met de vermoeiende Engelse gewoonte om werkelijk overal bordjes op te hangen met 'doe dit niet, doe dat niet', 'pas op, natte vloer' etcera. Het vliegticket was ook een mooi voorbeeld - het ticket zelf was maar 1 vodje papier maar er zat een heel pakket aan 'notices' bij voor alle mogelijke tegenslag...

Wat ze in Londen trouwens erg goed kunnen is wolkenkrabbers bouwen. Nu we inmiddels gewend zijn aan houten gebouwen zijn we des te meer onder de indruk van dit soort waanzinnige constructies (the Gherkin heet deze geloof ik):

Snus

Nu de herfststormen over het land waaien en de winter niet lang meer op zich laat wachten heb ik mooi even de tijd om eindelijk eens te vertellen over een van de meer shockerende ontdekkingen die we al in de eerste maanden in Trondheim deden: snus (spreek uit snuus).

Snus is een typisch Scandinavisch fenomeen. Het is een klein pakketje (pruim)tabak dat in een mini-theezakje zit. Het wordt verkocht in talloze varianten, van menthol via caramel tot aardbeiensmaak...(zie bijvoorbeeld http://www.snus.cc/snus-brands.aspx) en zo'n theezakje stop je dan tussen je onderlip en je ondertanden. Het ruikt als... nouja in ieder geval niet iets wat je in je mond wilt stoppen, en het is een ontzettend onelegant gezicht als er weer iemand zo'n pakketje op zijn of haar gemak in zijn mond frommelt. Fervente snusgebruikers zijn te herkennen aan slijtage en diepe bruinverkleuring van de ondertanden - de constante stroom van tabak laat na verloop van tijd zijn sporen na. Op straat zie je ongeveer net zo vaak een uitgetuft snuspakketje liggen als een peuk.

Snus wordt gebruikt door jong en oud, en vrouwen gebruiken het bijna net zoveel als mannen. Er is ook sprake van een come-back: tegenwoordig is het weer superhip om met de nieuwste papaja-toffee-snus aan te komen zetten, of juist met extra kleine snuspakketjes subtiel uit de hoek te komen. Het is ook heel normaal om vlak voor een belangrijke vergadering even te snusen - ongeveer net zo normaal als een kop koffie om wat wakker te worden.

Het effect van snus op de gezondheid wordt natuurlijk regelmatig bestudeerd en het lijkt toch eigenlijk niet zo heel gezond om te snusen, maar niemand die zich daaraan stoort. Eigenlijk is snus een gedoogde drug. Merkwaardig in een land dat zo streng optreedt tegen andere softdrugs als alcohol en hasj...

Werkreis: Flekkefjord

Maandagochtend 4 uur begon een werkweek in Flekkefjord, een stadje midden tussen Stavanger en Kristiansand in het uiterste zuiden van Noorwegen. Flekkefjord DC is een geinig stadje met witgeverfde huizen, smalle straatjes, een heerlijk dialekt met 'skarring' (de letter R die ongeveer als een G wordt uitgesproken) en een heel gemoedelijke sfeer. Dat gemoedelijke is heel gezellig als je op vakantie bent maar duidelijk niet als je probeert in een week een gemeente in stelling te brengen voor een half jaar durende taxatieproject. Uiteindelijk is het allemaal goed gekomen en tussen de lange werkdagen door heb ik nog wat foto's genomen, vooral van het stadsdeel Hollenderbyen (Hollanderstad).

Hollenderbyen ontstond vanaf de 13e eeuw doordat er een levendige handel in vooral hout en vis was met Nederland. Die handel zorgde ervoor dat de Nederlandse bouwstijl werd geimporteerd. Later werden veel huizen wit geverfd als statussymbool - wit was de duurste kleur verf. Hierboven een stukje Hollenderbyen met links koffietent 'Den flyvende hollender' (jepp) - en rechts in de verte ons hotel.

Hieronder het uitzicht vanaf het gemeentehuis. Rechts vooraan 'Geoservice headquarters' (voor de duur van het projekt hebben we zowaar een eigen huis ter beschikking) - rechts verderop de bibliotheek, en in de verte kwamen vroeger de Hollanders aanvaren.