Nog twee nachtjes slapen

... en dan gaan we op vakantie! Heel raar eigenlijk, we zijn nog zo druk met Noorwegen bezig dat het in tegenstelling tot vorige vakanties pas heel laat tot ons begint door te dringen dat we over een paar dagen al in Ecuador zullen rondlopen met Hans en Jan-Willem. De komende weken dus even geen nieuwe items op dit blog, maar gelukkig heb ik nog wel leuke dingen te melden over de afgelopen week.

Eerst wat minder leuks: Aldrin en Erik zijn weer vertrokken richting Bergen - Oslo - Hamburg - Nijmegen. Ze hebben nog wel mooi mee kunnen volleyballen op maandag - een van de laatste keren beach-volleybal voorlopig aangezien de zomer nu toch echt op zijn eind begint te lopen.

Met de volleyballplannen gaat het verder heel goed - we hebben een zaal gevonden waar we kunnen spelen als de zomer voorbij is: de Katedralskole, also known as Katta. Dat is ook de oudste school van Noorwegen, opgericht in 1136, en we zijn erg blij dat we daar voorlopig verder kunnen volleyen. Afgelopen maandag hebben we mede dankzij Aldrin en Erik kunnen volleyballen met maar liefst 11 personen - een aantal waar we in Wageningen ook al blij mee waren. Inmiddels hebben we ook een heus bestuur opgericht, ons aangemeld bij de landelijke volleyballclub, een trainer aangesteld (moi) en twee sponsors gevonden - Noren hebben toch iets doortastends over zich lijkt het.

Vlnr Aldrin, Ola, Håvard, Frode, Karl Petter, Joar, Jasper, Torgeir, Stefan - leuke verzameling Noorse namen he?

Bestuursverkiezing onder het genot van een biertje :-)

En oja, Aldrin en Erik: bij elke hap ontbijtkoek zal ik aan jullie denken - bedankt!

Geitfjellet revisited

Nadat we een tijdje geleden met mijn ouders Geitfjellet bedwongen hadden leek het ons met Aldrin en Erik ook mogelijk, zeker aangezien het weer nu een stuk beter was dan vorige keer. Hier is het bewijs, na een urenlange beklimming (okee, na een leuke wandeling dan); bovenop Geitfjellet twee dolgelukkige berggeiten, met in de verte Trondheim.


Tijdens de wandeling hebben we ook nog genoten van frambozen, bosbessen, aardbeien... of moet ik zeggen aardbeitjes - in ieder geval klein maar fijn, want mierzoet:



... en prachtige cantharellen, die zo direkt de pan in kunnen.


En voordat we weer de auto instapten hebben we nog even gecontroleerd of familie Bever nog altijd woont bij Bakliadammen - en ja hoor, ze hebben er nog een paar dammetjes bijgebouwd.

Nog anderhalve dag en dan gaan we Aldrin en Erik ook alweer uitzwaaien - ons laatste bezoek voorlopig. Eerst gaan we nog even volleyballen morgen onder het motto 'Hup over het Netje meets Raballder Trondheim' en dan gaan Aldrin en Erik verder via Bergen terug naar huis. Leuk dat jullie geweest zijn, en tot de volgende keer!

Aldrin en Erik op bezoek

Na een reis vanuit Nijmegen via Kopenhagen en Oslo zijn Aldrin en Erik inmiddels aangekomen. Hier een paar foto's van onderweg langs de E6:






En natuurlijk de hoofdpersonen zelf:

Erik


en Aldrin

Teigatjørna: kikkers en paddestoelen

Met zulk lekker weer konden we het niet laten om weer een eindje te gaan wandelen in de omgeving van Klæbu. Speciaal voor Hetty de volgende foto:


Ook heel leuk waren de cantharellen - in Nederland zijn die zo ongeveer uitgestorven, maar hier staan ze nog volop (klinkt dit al chauvinistisch?). Zo maar eens uitzoeken wat voor goddelijke recepten we hier allemaal mee kunnen maken...

Judith vermaakt zich wel - deel 2

Terwijl wij weer ijverig aan het werk zijn in de subtropische hitte (20-25 graden, de warmste zomer sinds jaren), is Judith weer fijn de toerist aan het uithangen.

Een huis in Røros-stijl dat nu in het openluchtmuseum staat. Røros is een oud mijnstadje ten zuiden van Trondheim.

In de bossen ruikt het nu overal naar hars, bloemen, bessen, en humus. Inmiddels hebben we al een aardige voorraad zelfgemaakte frambozen- en cloudberryjam waarmee we het zeker tot Kerst moeten kunnen redden, en de eerste paddestoelen zijn ook binnen.

Het uitzicht over de stad vanaf Kristiansborg - Judith is de eerste die deze vesting heeft bezocht dus dit uitzicht zien we voor het eerst. Rechts de kathedraal, links de Elgeseterbrug, en midden-links-boven wonen wij.

Maandag vliegt Judith na een geslaagde vakantie terug naar Nederland, hopelijk zonder al te veel gedoe met handbagage. Leuk dat je geweest bent Judith, en tot ziens!

Weekendje kamperen in Oppdal

Oppdal is niet alleen een voor Nederlanders favoriete vakantiebestemming in Noorwegen, het was ook ons reisdoel voor een weekendje weg in eigen land. Het weer was (tot maandagochtend) enorm goed - 25 graden en zon, dus daar hebben we volop van genoten.

Zaterdag hebben we gekanoed ten westen van Oppdal. Het begon allemaal heel vredig:
maar daarna liep het behoorlijk uit de klauwen. Stefan sloeg een enorme forel aan de haak:

... en moest na een uitputtende zwemtocht over het halve meer uit het water worden gered door Judith...

Gelukkig liep het allemaal goed af en kon Stefan het allemaal navertellen:

Ok. Was het spannend zo? In het echt hebben we gewoon leuk gebadderd en gekanoed en die vis was eigenlijk een prutsforelletje, maar toch was het geslaagd.

Verder komt hieronder de eerste auto (wit) die ik wel mooi zou willen noemen - speciaal voor Aldrin en Erik die over een kleine twee weken op bezoek komen.

Die auto stond geparkeerd op het terrein van Fjellstue Kongsvold, een hele oude herberg in de bergen, waar we gegeten hebben en waar veel bejaarde welgestelde buitenlanders hun vakantiedagen slijten. Heel gezellig dus, maar wel mooi.













Verder hebben we nog fijn rondgedwaald in de bergen, op zoek naar de laatstje restjes sneeuw (in augustus - nog even en de eerste nieuwe sneeuw ligt er al weer). Voor die wandeling gingen we eerst met de gondel een eind de berg op, en boven aangekomen was er een koffietent.... waar net dit weekend de lokale LAN-party plaatsvond. Heel bizar. Goedesmorgens daar - lekker de nerd aan het uithangen?

Judith vermaakt zich wel - deel 1

Ondanks het feit dat Judith zich in haar eentje moet vermaken dreigt het toch een leuke vakantie te gaan worden. Hieronder wat bewijsmateriaal... en oja, Wijbrand, dit wordt even pijnlijk - maar we hebben weer vis in de vriezer: dit keer was het een mooie koolvis.

De Stiftsgården, het noordelijk optrekje van de koninklijke familie.

Landhuis en koffietoko Ronningen in het zuiden van de Bymarka.

Da's een mooi 'sei' (koolvis) Stefan. Ze zitten er dus toch echt Wijbrand :-)

Bezoek Judith en Marije

Onze volgende bezoekers zijn er: Stefans zussen Judith en Marije. Marije blijft voor een weekend, Judith 2 weken. De timing had niet beter gekund want de Olavsfestdagene zijn in volle gang. Dat betekent een dikke week met ongeveer 300 optredens met muziek, theater etcera - heel cultureel allemaal. Maar eerst heeft familie De Graaf vrijdag rondgetoerd in de omgeving van Trondheim terwijl ondergetekende een redelijk gestresst weekje (de 1e) op kantoor afsloot - verschil moet er zijn.

Marije en Stefan op het topje van de Geitfjellet (oja, de dames hebben prachtig weer meegenomen - bedankt daarvoor).



Het is zulk mooi weer dat er zelfs gezwommen kon worden - voor het eerst dit jaar.











Op zaterdag hebben we de stad bekeken. Hier Marije op een van de meest toeristische plekken van de stad. Volgende keer houden wij je tas even vast Marije :-) nu lijkt het net alsof je bezig was met de boodschappen.


Uiteraard inclusief een wandeling door Bakklandet, met dit keer een dappere dodo die de fietslift wel even wilde demonstreren. Het komt erop neer dat je je rechtervoet op het liftje zet en dan probeert om niet om te vallen terwijl je naar boven wordt geduwd. In de winter is het nog interessanter denk ik.


Tegen het einde van de middag hebben we gebarbecued op het kiezelstrand bij Trolla. We begrijpen nu waarom ooit iemand het concept 'zandstrand' heeft geintroduceerd, we hebben nog overal blauwe plekken.

Ter afsluiting van een geslaagde dag (en al bijna van Marijes bezoek) hebben we een concert van Jamie Cullum bijgewoond. 2 uur en een kwartier jazz was wat mij betreft net iets te veel van het goede, maar het heerlijke weer en het uitzicht op de kathedraal maakten een hoop goed. Hier is de held van de avond.

Zondag was het alweer tijd om Marije naar het vliegveld te brengen, waarna we met Judith aan het werk zijn gegaan om de eerste lading cloudberries (zie vorige post) binnen te halen. En dat is prima gelukt, na een paar warme dagen waren de eerste 'molter' rijp voor de pluk. Vanavond even wat jam brouwen en dan mag Judith morgen beginnen aan haar vrije kuur terwijl Stefan en ik weer aan het werk gaan na een geslaagd weekend. Dag Marije - tot de volgende keer! En Judith, veel plezier hier de komende 2 weken.

A bittersweet symphony

Zo kun je de smaak van bosbessen wel omschrijven als je in een goede bui bent en door het zuur heen bijt. Vanmorgen was het te warm om lang in bed te blijven hangen dus we zijn vroeg het bos in gegaan om de eerste bosbessen van het seizoen te plukken.

De speciaal hiervoor aangeschafte 'bæreplukker' (bessenplukker - het rode ding op de foto) in de aanslag, een blauw waas voor de ogen en een uur of twee later hebben we een mooie oogst van ongeveer 2 kg bosbessen. Tip: ze groeien ook in Nederland. We hebben er een paar mooie crumbles van gebakken - Stefans zussen Marije en Judith vallen met hun neus in de boter als ze donderdag hier komen.


Als kers op de taart liepen we terug naar de auto en waren nog wat aan het nadromen, toen er plotseling een eland voor onze neus stond. De eerste in de Bymarka - ze zitten er dus wel degelijk.

Vassfjellet beklimming

Een klein jubileum - dit is het 50e bericht op ons blog. Een kleine stap voor de mensheid, en ook voor ons eigenlijk - maar toch.



20 kilometer ten zuiden van Trondheim ligt een berg met de naam Vassfjellet (800 m) - ideaal voor een lange zondagmiddagwandeling samen met de Roemeense trombonist en zijn nieuwe geliefde. Lang was het zeker, van 12 tot 19 hebben we gewandeld en genoten van het uitzicht.

Het maken van wandelingen, langlauftochten,of eventueel fiets- of kanotochten is typisch Noors. Ze hebben er zelfs speciale nootjes voor in de supermarkt liggen, de Turmiks van Polly. Tur is een 'tocht' trouwens.

Inmiddels is het bessenseizoen bijna aangebroken. De bosbessen zijn nog wat zurig, en de cloudberries (mølter) beginnen er al heel mooi uit te zien. Vooral van die laatste bessen hebben we hooggespannen verwachtingen. Binnenkort even een bessenharkje (TM) halen en dan kunnen we flink wat potten jam maken om de winter mee door te komen. Hieronder een mølter in het zonnetje.