Kvinnherad; Rosendal baroni

Dat was grappig! Ik als geboren en getogen Roosendaler zou een een dagje op bezoek in de gemeente Kvinnherad (ten oosten van Bergen), met de hoofdstad Rosendal. Met deze toevalligheid ben ik dus mijn 1-daagse cursus mee begonnen, en daarna kon de dag natuurlijk niet meer stuk.

Na afloop had ik nog een uurtje vrij voordat het vliegtuig vertrok, en heb ik nog fijn even bij 27 graden de kerk en de baronie (foto) bezocht.

Lekker weg in eigen land 2009 deel 2

Na Bergen zakten we verder af naar het zuiden. Om precies te zijn naar Bømlo en Leirvik, waar we een Noorse vriend opzochten. Op weg vanuit Bergen bezochten we ook nog de huizen van Edvard Grieg en later die van Ole Bull. Grieg is natuurlijk bekend, Ole Bull is alleen bekend in Noorwegen. Ole was een Amerikanofiele Noor die in de 19e eeuw Noorwegens eerste violist/popster werd. Hij liet een bijzonder huis bouwen op een eiland dat hij eerst maar even had aangeschaft (zie boven).

In (of eigenlijk op - het is een eiland) Bømlo fietsten we stilletjes het gemeentehuis voorbij waar de laatste loodjes werden gelegd aan het projekt waarvan ik (tot voor mijn vakantie) projektleider van was. Iets verder naar het zuiden kwamen we uiteindelijk bij de volgende toeristische klapper: Preikestolen (preekstoel, jep). Dat is een rots die 600m boven de fjord uitsteekt.



Flekkefjord was de volgende bestemming. Ook hier was ik een paar keer geweest voor mijn werk dus dat was ook leuk om nu eens met z'n tweeen te bekijken. Zie ook deze link. We hebben gefietst op Hidra, een prachtig hytte-eiland. In het zuiden van het land worden alle medeklinkers 'bløt' - zacht, zompig? - zodat bv Hitra (vlak bij Trondheim) Hidra wordt, en båter (boten) wordt båder.

Verder naar Kristiansand waar we de dierentuin en de stad hebben bezocht, en ook het oer-Noorse pretpark met entertainment-deel 'Kaptein Sabeltann' en het moraal-indoctrinatiegedeelte Kardemomme by (de tekst op deze pagina is afkomstig uit Kardemomme by, een fantasiewereld van een bekende schrijver. Uiteindelijk zijn we neergestreken in Sandefjord, op bezoek bij de moeder van een (andere) vriend van ons.

Het laatste bezoek in de vakantie was in Oslo, waar we de Skeive dager (homo-dagen) hebben bekeken. Op weg naar huis hebben we overnacht bij een stel (weer andere) vrienden waarvan een werkt in Eidsvoll museum (de plek waar Noorwegens onafhankelijkheid van Zweden werd beraamd en waar de grondwet werd opgesteld).



Zo, dan hebben we nu midden, noord en zuid-west Noorwegen gezien. Klaar is Kees?

Lekker weg in eigen land 2009 deel 1

Deze zomer hebben we het westen, zuidwesten en zuiden van Noorwegen bezocht met auto en tent. Zelfs in juni ligt er nog best veel sneeuw in de bergen, dus we hebben niet alleen qua belevenissen maar ook qua weer een enorm gevarieerde vakantie gehad - de laatste dagen aan de zuidkust was het 25 graden, terwijl we de eerste week nog 's nachts met kleren aan in de slaapzak lagen te bibberen...

We startten de grand tour vanuit Trondheim in zuidelijke richting tot we bij Jostedalsbreen / Nigaardsbreen aankwamen - een van Noorwegens bekendste gletsjers.



Op weg verder zuidwaarts reden we over een bergpas waar nog volop sneeuw lag. Onze plannen om nog even wat forelletjes te verschalken moest we helaas laten varen, er lag nog ijs en sneeuw op de bergmeertjes...



Na de bergpas passeerden we de Aurlandsfjord - niet zo bekend als Geiranger maar minstens net zo mooi.



De volgende stop was Flåm, bekend van de Flåmsbana - het treintje dat steil omhoog de bergen in rijdt. We werden nogal nerveus van de honderden / duizenden toeristen dus we hebben de helft van het tracé gewoon lekker rustig zelf gewandeld. Voor treinliefhebbers is dit wel een must trouwens...





De reis ging verder naar Bergen, waar we net als alle andere toeristen een biertje hebben gedronken op de 'boulevard', en het kabelbaantje omhoog (Fløyenbanen) hebben genomen. Dat biertje hadden we trouwens wel even nodig nadat Stefan werd gebeld met heuglijke nieuws dat hij een baan kreeg aangeboden - als adviseur bij de universiteit. Proost!

Ben op bezoek

Een maand geleden, vlak voordat we zelf op vakantie gingen, was Ben op bezoek. Stefan en Ben hebben een week lang heel veel gezien en gedaan, zelfs een excursie naar Zweden inklusief rendier-spotting stond op het programma. Hieronder een foto van Trondheim genomen vanaf Geitfjellet - daar worden bijna alle bezoekers mee naartoe genomen...



Natuurlijk hebben we weer ook Ben meegesleept naar een hytte, deze keer bij Engelsvatnet, om een weekendje traditioneel Noors te chillen - en te vissen. Deze keer was de oogst zelfs na een enorm eind roeien nogal magertjes maar goed, gelukkig hadden we ook van die overheerlijke Noorse worstjes bij ons.

Stockholm

Editie 2009 van de familie-reunie was in Stockholm. Het gebeurt niet zo heel vaak dat we elkaar zien dus dat was misschien wel het meest bijzondere van het hele weekend, maar verder is Stockholm ook nog eens een hele mooie stad. Een van de hoogtepunten was wat mij betreft het Vasa-schip. Dat werd gebouwd in 1750 en was bedoeld als het grootste en mooiste Zweedse schip dat ooit gebouwd was. Toen het uiteindelijk klaar was werd het schip te water gelaten om een kwartier later al te zinken - foutje in de berekeningen. In 1961 werd het van de zeebodem gelift en werd er 17 jaar lang elke dag een chemisch goedje over het hele schip heen gesprenkeld, zodat het schip tentoongesteld kon worden in een museum.



Een andere briljante Zweedse vondst is de ronde bibliotheek. In plaats van eindeloze schappen zijn alle boeken als in een grote ronde parkeertoren opgesteld. Handig voor het overzicht, plaatsbesparend, en nog mooi ook.

Even in Evenes

Deze week ben ik een dagje heen en weer geweest voor een verkoop-bezoek aan een dorpje in het verre Noorden: Evenes heet het, en het ligt tussen Harstad en Narvik. Deze keer geen kaartje, maar laten we zeggen dat Evenes een ruime 1000 km ten noorden van Trondheim ligt. De reisagente giechelde al aan de telefoon toen ik de reis bestelde "hihi da's ook niet echt makkelijk te bereiken zeg jeetje".

Het tweede deel van de reis (Bodø - Evenes) was met een Dash-vliegtuigje van firma Widerøe. In Noorwegen was Viggo Widerøe de grote luchtvaartpionier die als eerste de kustroutes Bergen-Trondheim-Bodø-Tromsø begon te vliegen. Inmiddels is Widerøe een beetje ondergesneeuwd door SAS en Norwegian maar nog altijd heeft vliegen met Widerøe iets nostalgisch - kleine vliegtuigjes, waarin de deur naar de cockpit gewoon wagenwijd open staat, de enige stewardess een grote cape om en een rare hoed op heeft (de dames zien eruit als in 'The Nanny') en het mooiste van alles: dat prachtige diepe geronk van de propellors.

Widerøe-vluchten kunnen nogal turbulent zijn maar deze keer was het heel rustig. Ik wilde eigenlijk een krantje lezen maar zat de hele reis uit het raam te kijken naar het wilde landschap onder ons waar de laatste sneeuw nog aan het wegsmelten is.

Ålesund en Vågsøy

1 mei is in Noorwegen een vrije dag, dus besloten we een tijdje geleden om in het 1-mei-weekend naar Ålesund te gaan. Heel toevallig probeerden we op kantoor iemand te vinden die een spoedkursus kon geven in een gemeente niet zo heel ver ten zuiden van Ålesund: Vågsøy... en aangezien ik toch in de buurt was besloten we dat Stefan en ik na Ålesund nog een paar dagen aan de kust zouden doorbrengen. Prettig geregeld!



Maar eerst Ålesund dus. Het bijzondere van Ålesund is dat de hele stad is afgebrand in 1904, en toen de zaak weer uit de as herrees moest dat natuurlijk volgens de geldende mode: Jugendstil. De stad ziet er nu dus heel anders uit dan de meeste Noorse steden, niet alleen vanwege de bouwstijl maar ook doordat de gebouwen van steen of beton zijn. Ålesund ligt ook nog eens heel pittoresk op een paar eilandjes dus het is best een toeristische boel.





Een van de trekpleisters in Ålesund is het aquarium.



Vanuit Ålesund hebben we vogeleiland Runde bezocht waar de papegaaiduikers helaas nog niet waren aangekomen. Wel zaten er duizenden Jan van Genten en we zagen zelfs twee zeearenden zitten broeden op een rots hoog boven de branding.

Op weg van Ålesund naar Vågsøy kom je langs Selje. Dat is een dorpje waar ooit een van de drie bisdommen van Noorwegen gevestigd was, maar het was ons al snel duidelijk dat het inmiddels bijna 1000 jaar later is. Ooit lag Selje langs een belangrijke handelsroute en het klooster zat goed in de slappe was, tegenwoordig is het een slaperig dorpje met een kloosterruine. De opgravingen zijn pas net begonnen dus het kan zijn dat er nog heel wat uit de grond gaat komen.



Terwijl ik twee dagen kursus hield vermaakte Stefan zich overdag. De hoofdstad van Vågsøy - Måløy - is ehh... rustig. En met een beetje meer zon had het er zelfs nog wel aardig uitgezien. De straten in Måløy liggen parallel aan elkaar op een heuvel, en ooit besloot het gemeentebestuur dat alle straten gewoon Straat 1, Straat 2, Straat 3 etcera werden genoemd. Net zo makkelijk.

Op weg naar huis bezochten we nog even snel de Kannenstein (de attraktie van Vågsøy).



De lange autoreis terug van Vågsøy naar Trondheim gaat dwars over het Dovre-massief, via de bergpas bij Stryn. Op het hoogste punt van de route was alles nog wit. We hebben nog snel even de staafkerk van Lom meegepikt en waren toen blij dat we weer het groene Trondheim naderden.

Feskehomp

Afgelopen weekend hebben we ons vissersgeluk weer eens beproefd. Deze keer met garnalen als aas, want dan heb je meer kans om eens wat anders aan de haak te krijgen dan kabeljauw of makreel. Geheel volgens het boekje was de eerste (en enige) vis die we aan de haak kregen van een onbekend model. Hij leek wat op een breiflabb (zeeduivel), maar die komen alleen op grote diepte voor. Verder had het beest een stel stekels op z'n kop die we maar niet aangeraakt hebben, en sowieso was het niet echt een maagvullend formaat dus we hebben hem maar weer braaf teruggezet (wat volgens Noren trouwens erg onethisch is).

Tijdens het avondje uit op zaterdag hebben we een serie visdeskundigen lastiggevallen met wat voor vis dit nou precies was, en na een aantal gefronste wenkbrauwen kwam uiteindelijk de diagnose i Harstad-dialekt: feskehomp. Fesk komt van fisk (vis) maar dan met 'klinkerverzakking'. En homp betekent vast ongeveer hetzelfde als in het Nederlands. In ieder geval kregen we van alle kanten te horen 'ufisk' - onvis. Dat bestaat ook dus, naast onkruid. Volgende keer weer kabeljauw.

Couchsurfing

Onze nieuwste hobby heet Couchsurfing. Dat is een soort Internet-gebaseerde ruilbeurs voor low-budget reizenden die op zoek zijn naar een gratis overnachtingsplaats. We moesten er wel even over nadenken maar besloten uiteindelijk het concept een tijdje uit te testen. In de logeerkamer hebben we nu drie keer Couchsurfers op bezoek gehad en eigenlijk was het heel leuk om op een relaxede manier zomaar even een paar dagen kontakt te hebben met mensen die we anders nooit zouden hebben leren kennen.

Meer weten? kijk op Couchsurfing.com of op ons profiel.

Kristoffertunet

Gisteren gingen we op bezoek bij Kristoffertunet, waar de nederlandse vriendin-van-een-vriend-van-ons Harriet een half jaartje werkt/woont. Kristoffertunet is een soort zorgboerderij op antroposofische grondslag voor mensen met een lichte verstandelijke handicap.



Op de boerderij lopen een paar paarden en schapen rond, en er is verder een sapmakerij, weverij, bakkerij, een kas en een houthakkerette. Eigenlijk is het wel een hele relaxede plek om een tijdje door te brengen, het ligt prachtig vlakbij de fjord en het is geen straf om een beetje in de kas te rommelen en te helpen met wat dagelijkse dingen enzo. Het enige wat ons van tevoren een klein beetje verontruste was het antroposofische. Sommigen mensen omschrijven Kristoffertunet als een sekte namelijk, dus we waren wel benieuwd wat daarvan waar is.

Google leverde niet zo heel veel meer op over wat antroposofie nou precies is, dus dat hebben we de bedrijfsleider maar gevraagd. Die kwam na enig plafondstaren met het heldere antwoord 'Antroposofi gaat over karma en reincarnatie' dus dat was een pak van ons hart. De antropo-business hebben we hierna maar gelaten voor wat het was en verder gewoon lekker vegetarisch gegeten. Een beetje vreemd was het misschien wel, maar wel lekker, en ik zou de boerderije ook niet als een sekte willen omschrijven... weten we dat ook weer.